Kampania Włoska

 Po zwycięstwie w Afryce Północnej alianci postanowili przeprowadzić inwazję na Sycylię, by wciągnąć w walkę włoską armię i powiększyć swoje panowanie na Morzu Śródziemnym. Atak miał być tez przygotowaniem do ofensywy w kierunku Rzymu.

Amerykańscy żołnierze na Sycylii

W inwazji miały wziąć udział siły amerykańskie (dowodzone przez Georga Pattona) oraz brytyjskie (dowodzone przez Bernarda Montgomery'ego). Według planu Pattona należało zaatakować w rejonie Messyny, aby od razu odciąć drogę ucieczki z Sycylii wojskom Osi. Ostatecznie postanowiono przeprowadzić inwazję w południowo-wschodniej części wyspy. Zaplanowano ją na 10 lipca 1943 r.

Desant z morza powiódł się bez większych problemów, gdyż wybrzeża broniły nieprzygotowane do obrony siły nieprzyjaciela. Gorzej było z alianckimi operacjami powietrznodesantowymi. Tylko nieliczne jednostki dotarły na miejsce przeznaczenia. Alianci szybko zajęli Syrakuzy, Augustę i Vizzini. Następnie wojska Pattona ruszyły na Palermo. Tymczasem Brytyjczycy natrafili na duży opór sił Osi i nie mogli go przełamać. Po opanowaniu Palermo Patton udał się w kierunku Messyny, którą zdobył po bardzo zaciekłych walkach. Obrońcom udało się jednak ewakuować do Włoch ok. 100.000 żołnierzy. Działania na Sycylii zakończyły się 17 sierpnia.

25 lipca we Włoszech dokonano zamachu stanu, w wyniku którego Benito Mussolini został odsunięty od władzy, a następnie osadzony w więzieniu. Na czele nowego rządu stanął Pietro Badoglio, który niedługo potem podpisał zawieszenie broni z aliantami, co spowodowało rozpoczęcie okupacji terytorium Włoch przez wojska III Rzeszy.

Ruiny Monte Cassino

3 września alianci rozpoczęli desanty na włoskie wybrzeża. Ich ofensywa nie posuwała się jednak zbyt szybko ze względu na niesprzyjające warunki terenowe. 12 września 1943 r. niemieckim komandosom udało się uwolnić więzionego Mussoliniego, który utworzył zależne od Niemców państwo zwane Włoską Republiką Socjalną.

Niemiecką obroną we Włoszech dowodził Albert Kesselring. Dostępu do Rzymu miała bronić linia Gustawa, której najważniejszym punktem było wzgórze Monte Cassino. Po wielu alianckich próbach zdobycia go dopiero 2. Korpusowi Polskiemu dowodzonemu przez gen. Andersa się to udało. Ten sukces otworzył sprzymierzonym drogę na Rzym, który przejęto 4 czerwca 1944 r. 28 kwietnia 1945 r. partyzanci włoscy złapali, a następnie rozstrzelali Benito Mussoliniego. Walki z Niemcami we Włoszech zakończyły się 2 maja 1945 r.przeprowadzić inwazję na Sycylię, by wciągnąć w walkę włoską armię i powiększyć swoje panowanie na Morzu Śródziemnym. Atak miał być tez przygotowaniem do ofensywy w kierunku Rzymu.

W inwazji miały wziąć udział siły amerykańskie (dowodzone przez Po zwycięstwie w Afryce Północnej alianci postanowili przeprowadzić inwazję na Sycylię, by wciągnąć w walkę włoską armię i powiększyć swoje panowanie na Morzu Śródziemnym. Atak miał być tez przygotowaniem do ofensywy w kierunku Rzymu.

Amerykańscy żołnierze na Sycylii

W inwazji miały wziąć udział siły amerykańskie (dowodzone przez Georga Pattona) oraz brytyjskie (dowodzone przez Bernarda Montgomery'ego). Według planu Pattona należało zaatakować w rejonie Messyny, aby od razu odciąć drogę ucieczki z Sycylii wojskom Osi. Ostatecznie postanowiono przeprowadzić inwazję w południowo-wschodniej części wyspy. Zaplanowano ją na 10 lipca 1943 r.

Desant z morza powiódł się bez większych problemów, gdyż wybrzeża broniły nieprzygotowane do obrony siły nieprzyjaciela. Gorzej było z alianckimi operacjami powietrznodesantowymi. Tylko nieliczne jednostki dotarły na miejsce przeznaczenia. Alianci szybko zajęli Syrakuzy, Augustę i Vizzini. Następnie wojska Pattona ruszyły na Palermo. Tymczasem Brytyjczycy natrafili na duży opór sił Osi i nie mogli go przełamać. Po opanowaniu Palermo Patton udał się w kierunku Messyny, którą zdobył po bardzo zaciekłych walkach. Obrońcom udało się jednak ewakuować do Włoch ok. 100.000 żołnierzy. Działania na Sycylii zakończyły się 17 sierpnia.

25 lipca we Włoszech dokonano zamachu stanu, w wyniku którego Benito Mussolini został odsunięty od władzy, a następnie osadzony w więzieniu. Na czele nowego rządu stanął Pietro Badoglio, który niedługo potem podpisał zawieszenie broni z aliantami, co spowodowało rozpoczęcie okupacji terytorium Włoch przez wojska III Rzeszy.

Ruiny Monte Cassino

3 września alianci rozpoczęli desanty na włoskie wybrzeża. Ich ofensywa nie posuwała się jednak zbyt szybko ze względu na niesprzyjające warunki terenowe. 12 września 1943 r. niemieckim komandosom udało się uwolnić więzionego Mussoliniego, który utworzył zależne od Niemców państwo zwane Włoską Republiką Socjalną.

Niemiecką obroną we Włoszech dowodził Albert Kesselring. Dostępu do Rzymu miała bronić linia Gustawa, której najważniejszym punktem było wzgórze Monte Cassino. Po wielu alianckich próbach zdobycia go dopiero 2. Korpusowi Polskiemu dowodzonemu przez gen. Andersa się to udało. Ten sukces otworzył sprzymierzonym drogę na Rzym, który przejęto 4 czerwca 1944 r. 28 kwietnia 1945 r. partyzanci włoscy złapali, a następnie rozstrzelali Benito Mussoliniego. Walki z Niemcami we Włoszech zakończyły się 2 maja 1945 r.Według planu Pattona należało zaatakować w rejonie Messyny, aby od razu odciąć drogę ucieczki z Sycylii wojskom Osi. Ostatecznie postanowiono przeprowadzić inwazję w południowo-wschodniej części wyspy. Zaplanowano ją na 10 lipca 1943 r.

Desant z morza powiódł się bez większych problemów, gdyż wybrzeża broniły nieprzygotowane do obrony siły nieprzyjaciela. Gorzej było z alianckimi operacjami powietrznodesantowymi. Tylko nieliczne jednostki dotarły na miejsce przeznaczenia. Alianci szybko zajęli Syrakuzy, Augustę i Vizzini. Następnie wojska Pattona ruszyły naPalermo. Tymczasem Brytyjczycy natrafili na duży opór sił Osi i nie mogli go przełamać. Po opanowaniu Palermo Patton udał się w kierunku Messyny, którą zdobył po bardzo zaciekłych walkach. Obrońcom udało się jednak ewakuować do Włoch ok. 100.000 żołnierzy. Działania na Sycylii zakończyły się 17 sierpnia.

25 lipca we Włoszech dokonano zamachu stanu, w wyniku którego Po zwycięstwie w Afryce Północnej alianci postanowili przeprowadzić inwazję na Sycylię, by wciągnąć w walkę włoską armię i powiększyć swoje panowanie na Morzu Śródziemnym. Atak miał być tez przygotowaniem do ofensywy w kierunku Rzymu.

Amerykańscy żołnierze na Sycylii

W inwazji miały wziąć udział siły amerykańskie (dowodzone przez Georga Pattona) oraz brytyjskie (dowodzone przez Bernarda Montgomery'ego). Według planu Pattona należało zaatakować w rejonie Messyny, aby od razu odciąć drogę ucieczki z Sycylii wojskom Osi. Ostatecznie postanowiono przeprowadzić inwazję w południowo-wschodniej części wyspy. Zaplanowano ją na 10 lipca 1943 r.

Desant z morza powiódł się bez większych problemów, gdyż wybrzeża broniły nieprzygotowane do obrony siły nieprzyjaciela. Gorzej było z alianckimi operacjami powietrznodesantowymi. Tylko nieliczne jednostki dotarły na miejsce przeznaczenia. Alianci szybko zajęli Syrakuzy, Augustę i Vizzini. Następnie wojska Pattona ruszyły na Palermo. Tymczasem Brytyjczycy natrafili na duży opór sił Osi i nie mogli go przełamać. Po opanowaniu Palermo Patton udał się w kierunku Messyny, którą zdobył po bardzo zaciekłych walkach. Obrońcom udało się jednak ewakuować do Włoch ok. 100.000 żołnierzy. Działania na Sycylii zakończyły się 17 sierpnia.

25 lipca we Włoszech dokonano zamachu stanu, w wyniku którego Benito Mussolini został odsunięty od władzy, a następnie osadzony w więzieniu. Na czele nowego rządu stanął Pietro Badoglio, który niedługo potem podpisał zawieszenie broni z aliantami, co spowodowało rozpoczęcie okupacji terytorium Włoch przez wojska III Rzeszy.

Ruiny Monte Cassino

3 września alianci rozpoczęli desanty na włoskie wybrzeża. Ich ofensywa nie posuwała się jednak zbyt szybko ze względu na niesprzyjające warunki terenowe. 12 września 1943 r. niemieckim komandosom udało się uwolnić więzionego Mussoliniego, który utworzył zależne od Niemców państwo zwane Włoską Republiką Socjalną.

Niemiecką obroną we Włoszech dowodził Albert Kesselring. Dostępu do Rzymu miała bronić linia Gustawa, której najważniejszym punktem było wzgórze Monte Cassino. Po wielu alianckich próbach zdobycia go dopiero 2. Korpusowi Polskiemu dowodzonemu przez gen. Andersa się to udało. Ten sukces otworzył sprzymierzonym drogę na Rzym, który przejęto 4 czerwca 1944 r. 28 kwietnia 1945 r. partyzanci włoscy złapali, a następnie rozstrzelali Benito Mussoliniego. Walki z Niemcami we Włoszech zakończyły się 2 maja 1945 r.został odsunięty od władzy, a następnie osadzony w więzieniu. Na czele nowego rządu stanął Pietro Badoglio, który niedługo potem podpisał zawieszenie broni z aliantami, co spowodowało rozpoczęcie okupacji terytorium Włoch przez wojska III Rzeszy.

3 września alianci rozpoczęli desanty na włoskie wybrzeża. Ich ofensywa nie posuwała się jednak zbyt szybko ze względu na niesprzyjające warunki terenowe. 12 września 1943 r. niemieckim komandosom udało się uwolnić więzionego Mussoliniego, który utworzył zależne od Niemców państwo zwane Włoską Republiką Socjalną.

Niemiecką obroną we Włoszech dowodził Albert Kesselring. Dostępu do Rzymu miała bronić linia Gustawa, której najważniejszym punktem było wzgórze Monte Cassino. Po wielu alianckich próbach zdobycia go dopiero 2. Korpusowi Polskiemu dowodzonemu przez gen. Andersa się to udało. Ten sukces otworzył sprzymierzonym drogę na Rzym, który przejęto 4 czerwca 1944 r. 28 kwietnia 1945 r. partyzanci włoscy złapali, a następnie rozstrzelali Benito Mussoliniego. Walki z Niemcami we Włoszech zakończyły się 2 maja 1945 r.